fbpx

De Verenigde Naties hebben besloten dat we als bewoners van de wereld best een aantal dingen anders kunnen doen. In 2015 zijn, in gemeenschappelijkheid van alle naties op deze aarde, een paar uitdagende doelen gesteld. Het zijn er zeventien, ze worden de Sustainable Development Goals genoemd en zijn eigenlijk heel voorspelbare en menselijke doelen. Honger de wereld uit, geen armoede meer, schoon drinkwater en voor iedereen onderwijs als goede basis voor een toekomst. Kortom, daar kun je niet tegen zijn.

De vraag is dan: Waarom komen we daar dan daar nu pas mee? Waar hebben we al die tijd op gewacht?  En dan blijkt het verhaal natuurlijk toch nog flink ingewikkeld. Iedereen snapt de doelen, maar de oplossing is toch niet zo eenvoudig en ook best wel eng. Stel je voor dat …

Zo mocht ik vorige week een paar dingen over deze Goals van de VN bespreken met een groep ondernemers.  De gemoederen liepen meteen wat op: “Wat denk je zelf?  Is dit echt oplosbaar? Dat is toch niet realistisch!” Maar wat realistisch is, is eigenlijk voor iedereen iets anders. En dat is nou juist het punt waar het hier over gaat. Er is sprake van een wereldwijde ongelijkheid en materiele disbalans.

“Wanneer we niet langer de situatie kunnen veranderen, moeten we onszelf veranderen”

Mijn punt is het volgende: Volgens mij hoeft de wereld er helemaal niet zo slecht voor te staan. We kunnen veranderen, als we het maar willen!
We hoeven niet per se de vruchten van de andere kant van de wereld te halen, om toch een heel weldadige fruitmand te vullen. We hoeven niet telkens een nieuw flesje water te kopen en af te danken, als we telkens hetzelfde flesje gratis kunnen vullen in elk denkbaar gebouw waarin je je begeeft. Er zijn zelfs al auto’s zonder uitlaatgassen. Het lost nog lang niet alles op, maar het is een start. Er zijn nog vele mogelijkheden te verzinnen. Technisch innovaties, waarbij we op een andere manier omgaan met grondstoffen, maar ook sociale innovaties waarbij we vooral kijken naar onze eigen patronen in het leven.

Het grootste probleem is dat we als mens eigenlijk niet zo goed zijn in veranderen. We willen het niet, durven het niet of denken het niet te kunnen. Alles waarin we nu geloven is gebaseerd op behoud van wat we hebben. We willen grip op ons bestaan. Maar ons bestaan hangt helemaal niet vast aan al die dingen die we nu doen. We maken ons afhankelijk van dingen waarin we zijn gaan geloven, zoals een telkens groeiende economie. Maar ook dat is maar een verzinsel. Als je naar buiten kijkt zie je dat er andere dingen zijn die echt ons bestaansrecht bepalen. Gek eigenlijk dat we daar dan toch zo aan hechten.

Hoe kunnen we de toekomst slimmer tegemoet treden? Verliezen we echt alles als we beter voor de aarde gaan zorgen, of hebben we juist nog heel veel te winnen? Zijn er echt vooral kosten verbonden aan verduurzaming? Of zou je kunnen zeggen dat slimmer naar de toekomst kijken maakt dat je andere keuzes maakt qua investeringen? Zou het kunnen dat we eigenlijk nog helemaal geen idee hebben hoeveel we aan waarde gaan winnen, als we elke dag een stapje in de goede richting zetten?
Het beantwoorden van deze vragen, vraagt waarschijnlijk om een hele andere manier van kijken. En dat is eng!

De komende periode zullen op de site van Zinnige Zakensteeds meer artikelen verschijnen die niet alleen gaan over de transitie van de aarde, maar bovenal over de transitie we als mens blijkbaar moeten doormaken. De aarde heeft geen schuld, de mens is aan zet.

#ZinnigeZaken #SDGs #SustainableDevelopmentGoals #GlobalGoals #SDGNederland #SDGCharter #CSR #MVO #MVONederland #Veranderen #Change