fbpx

Wat wil je later worden als je groot bent? Waar andere kinderen vaak antwoorden gaven als brandweer of politie, was mijn antwoord steevast dat ik mijn eigen zaak wilde. Dat noemde ik toen zo, mijn vader had namelijk ook een eigen zaak.

Het was dan ook mijn vader die mij inspireerde. Al op jonge leeftijd werd hij ondernemer en dat is hij vandaag de dag nog steeds. Dat we allebei flink eigenwijs zijn maakt dat we waarschijnlijk ook niets anders kunnen. Sommige mensen vonden het maar vreemd dat ik een paar keer geswitched was van dividend naar salaris en weer terug. Nu ik wat ouder ben en terugkijk weet ik dat ik op mijn best ben in een ondernemende omgeving en dat ik weg “moest” zodra die ruimte er niet meer was. Voor mij was dat allemaal heel logisch. Ik was altijd ondernemer, soms met aandelen en soms niet.

Na een laatste avontuur bij een grote internationale corporate was ik er klaar mee. Dat wilde ik nooit meer! Die focus op de korte termijn, die angst om beslissingen te nemen, die ruimte om je te verschuilen en het besef dat je eigenlijk weinig toevoegt. Bah, niets voor mij, niet meer, nooit meer. Ik wist dan ook precies wat ik niet wilde…
Maar wat dan wel? Ja, dat was dan weer een geheel andere vraag.

Iedereen zei, jij moet weer gaan ondernemen. Daar ben je goed in, daar ligt je hart. Nu is de technische kant van een onderneming starten niet zo moeilijk. Een goed concept verzinnen en dat in de markt zetten, dat is een heel ander verhaal. Ik voelde echter wel dat mijn ondernemersbloed begin te borrelen. Ondernemen dus, maar wat dan?
Voor het eerst in mijn leven heb ik bewust de keuze gemaakt tijd te nemen voor deze zoektocht en vooral niet te hard te zoeken. Laat het maar eens gebeuren. En het gebeurde!
Ik kwam in contact met Eiso van Zinnige Zaken. Wat een leuke vent en wat deed hij gave dingen. Ja, er kon nog veel beter en ja, er zat veel meer potentieel in, maar wat was dat een gaaf bedrijf zeg. Ik voelde mezelf meer en meer die kant op getrokken worden en ik kwam steeds vaker over de vloer. Gelukkig zagen we ook al snel de progressie, we maakten een paar mooie stappen. Dat kregen we ook terug van onze klanten. Dat zagen we ook terug in de omzet, in de winst. En dat triggerde mij weer om nog meer tijd en energie te geven.

Opeens realiseerde ik mezelf; ik bén sociaal ondernemer. Ik heb in gouden kooien gezeten waarin ik alles had wat ik maar wilde, maar deze geeft me alles wat ik echt nodig heb. Ik verdien een leuke boterham en doe echt te gekke dingen. Gaat het goed met ons bedrijf dan gaat het beter met de wereld. Hoeveel mensen kunnen dat zeggen?
En als mijn dochter vraagt wat ik nu doe, dan zeg ik dat ik de wereld mooier maak!
Dus fuck yeah; ik ben sociaal ondernemer!