fbpx

Binnen onze beroepspraktijk zien we steeds vaker dat organisaties forse ambities hebben op het gebied van duurzaamheid. Tegelijk zien we ook dat velen nog helemaal niet zo goed weten wat ze nou precies willen. En vaak weten ze ook niet hoe en waarmee te beginnen. Het gevolg is vaak dat ‘iemand’ in de organisatie wordt aangewezen die vanaf dat moment duurzaamheid tot zijn of haar takenpakket mag rekenen. Maar opvallend vaak is die persoon – in die rol – niet goed toegerust op deze taak. Een belangrijke tip is daarom, zeker als je de ambities ook echt serieus neemt: weet wat je van diegene vraagt. Iemand de rol en verantwoordelijkheid geven, gaat samen met het creëren van de ruimte en mogelijkheden.

Valkuilen

Om te beginnen worden vaak de meest bevlogen mensen binnen de organisatie gevraagd voor deze functie, ongeacht hun huidige rol en inbedding in de organisatie. Dat is niet altijd slim. Deze persoon kan op veel weerstand rekenen, dus doe je er goed aan om iemand met veel (informeel) gezag de voortrekkersrol te geven. Het meest succesvol is wanneer één van de directieleden het zelf gaat doen, in plaats van het te delegeren.

 

Rol directie

De rol van de directie is sowieso bijzonder belangrijk. De directie moet namelijk de principiële keuze maken die feitelijk maar uit twee smaken kan bestaan; Is de rol van duurzaamheid in dit bedrijf onderdeel van de strategie? Of is de rol van duurzaamheid in dit bedrijf een sub-optimaal ‘dingetje’ en zeggen we vooral dat we het serieus nemen, maar mag het eigenlijk niet te veel gedoe opleveren. Geef de opdracht aan de juiste persoon en je weet precies wat je krijgt. Wordt het onderdeel van je missie of doe je het voor de bühne?

 

Overigens, ook als je het inderdaad voor de bühne doet, is er geen reden om daar flauw over te doen. Binnen het huidige bedrijfsklimaat liggen er heel veel kansen als je instapt op de juiste subsidies en stimulerende maatregelen. En daarmee komt het volgende argument om goed beslagen ten ijs te komen met een duurzaamheid coördinator. Steeds vaker spelen duurzaamheid criteria een grote rol bij aanbestedingen of inkoopgedrag van klanten. Voldoen aan bepaalde milieueisen kan een heel volwassen en slimme bedrijfsvoering betekenen. Vaak is het minder ingewikkeld, maar wel meer werk dan je denkt. Ieder bedrijf dat bekend is met ISO9001 en dus een goed kwaliteitsmanagementsysteem kent, is in principe geschikt om het optimale uit de geboden kansen rondom duurzaamheid te halen.

 

Meteen goed

En dat brengt ons wederom tot het argument om duurzaamheid meteen goed op te pakken. Maak gebruik van de systemen die je als organisatie toch al gebruikt, maar zet ze nu in om je duurzaamheid initiatieven te monitoren. Zodra je systeem ‘logisch’ gevuld is met een aantal kengetallen, bijvoorbeeld rondom CO2-uitstoot, dan wordt het veel eenvoudiger om er initiatieven aan te koppelen of erover te rapporteren.

 

Dat rapporteren over duurzaamheid gaat in de toekomst vaker van ondernemers gevraagd worden, daar kunnen we wel vanuit gaan.  Zoals in der loop der jaren kwaliteitszorg, veiligheid en Arbo serieuze zaken op de directieagenda waren, die niet los gezien konden worden van de corebusiness, zo zal ook duurzaamheid binnenkort hierbij niet meer weg te denken zijn. Duurzaamheid wordt daarmee steeds meer een issue dat thuishoort in de boardroom. Directies en bestuurders zullen er vaker mee te maken krijgen, zeker als het om certificering en compliancy gaat en zullen hierover dus ook vaker verantwoordelijkheid moeten afleggen.

 

We zijn niet ver verwijderd van de toetreding van een Chief Sustainability Officer, de CSO, tot de raad van bestuur van grote bedrijven. De belangen en afhankelijkheden van de sustainable compliance’ van dergelijke bedrijven worden te groot en bovendien is dit een te nieuw vakgebied waarin de huidige bestuurders vaak niet toe zijn opgeleid.