fbpx
Houd vaker afstand

Houd vaker afstand

Niet lang geleden vroeg ik tijdens een virtueel bedrijfsbezoek aan de CEO van het bedrijf naar een situatie waarin hij het meest had geleerd. Hij begon te stralen. Met een grote glimlach stak hij van wal. Hij had eens een tocht door de bergen gemaakt met enkele andere CEO’s. Ze spraken voor het eerst echt over zichzelf; wat zij belangrijk vonden, los van de business. Het ging over persoonlijke waarden, over hoe zij in het leven stonden en wat hun echt raakte. Om uiteindelijk toch tot de conclusie te komen dat dit feitelijk zo’n beetje ‘alles’ zei over hoe zij het bedrijf wilden aansturen.

Hij leerde hier dat niet alleen hijzelf, maar misschien alle leiders van grote organisaties vaker op dit niveau bezig zouden moeten zijn over waar het met het bedrijf naartoe zou moeten gaan. Dus zouden ze veel vaker over de elementen, die ze nu op de bergtop bespraken, ook thuis moeten blijven bespreken met elkaar. Nog voordat ze thuis waren was er alweer een volgende bijeenkomst in de agenda gezet. Een paar dagen samen een bergtop bedwingen gaf blijkbaar meer inzicht dan een peperduur MBA-programma!

 

Bijzonder?

Is het bijzonder dat je juist op een bergtop dit soort dingen bespreekt?
Nee, ik denk het niet. Het is misschien zelfs wel logisch dat je pas aan dit soort reflectie toekomt als je even helemaal loskomt van de dagelijkse hectiek. Dat je bewust even afstand neemt en uit je denksysteem stapt om dingen op een andere manier beter te kunnen zien.

 

De verleiding om je als hoofdverantwoordelijke voor een grote organisatie, te laten leiden door de resultaten die per quarterly van je worden verlangd, is natuurlijk erg groot. De belangen zijn namelijk erg groot en iedereen verwacht dat jij als leider, the boss, duidelijk grip houdt op allerlei zaken. Maar hoe doe je dat?

 

Einstein zei het al: We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.”

 

Neem afstand

Voordat je het doorhebt zit je in een groef die je telkens naar dezelfde oplossing leidt en die telkens toch niet de echte oplossing blijkt te zijn. Dus neem vaker wat afstand. Neem vaker bewust een route die niet vanonder het systeemplafond wordt bereikt, maar door meer de natuur in te gaan. Kijk meer om je heen. Er zijn zoveel dingen in de natuur die vanzelf lijken te gaan. Bijvoorbeeld, met dat ik dit schrijf kijk ik naar een boom in mijn tuin. Hij is kaal óf dood, in de winter zie ik dat namelijk nooit zo goed. Wat ik wel weet is dat het nu niet het moment is om hem om te zagen. Want er is een grote kans dat hij het straks in het voorjaar toch weer gaat doen.

Gelukkig heb ik het dus even van een afstandje bekeken, want ik was bijna te ijverig geweest in het oplossen van het probleem van een ‘kale boom’! Bovendien hielp een wandeling met mijn beste vriend – die wel verstand van bomen heeft – ook heel erg.

 

En misschien zit er dan wel een verschil tussen een probleem met een kale boom en het runnen van een grote organisatie, maar er zijn ook heel veel overeenkomsten.

 

Op zoek naar een manier om gepast afstand te nemen en toch een mooi doel bereiken? Klik hier.

Kijk eens wat we allemaal kunnen!

Kijk eens wat we allemaal kunnen!

Perspectief ergens in zien, is misschien wel een van de belangrijkste kwaliteiten van de mens. Het maakt ons als diersoort ook bijzonder. Wij zien mogelijkheden die niet voor de hand liggen, die nieuw zijn. We kunnen verder kijken dan de horizon. Door deze kwaliteit zijn we er in geslaagd dingen voor elkaar te krijgen die eerst voor onmogelijk werden gehouden. De combinatie van ervaringen uit het verleden met onze prefrontale cortex heeft ons al veel gebracht.

 

Dieren

Of perspectief ook bij dieren bestaat, weet ik niet. Maar het is toch van een andere orde, is mijn idee. Hoe je het ook wendt of keert, vanuit het dierenrijk zijn (nog) geen pogingen ondernomen om op zelfstandige wijze de maan te bereiken, vliegmachines te bouwen of recepten te bedenken. Ook zijn er geen boeken volgeschreven met poëzie of muziekstukken gecomponeerd door dieren. Misschien wel eens een primitieve poging maar nooit van hetzelfde kaliber.

 

Achilleshiel

Aan dit evolutionaire succes zit echter ook een groot nadeel. Ons perspectief is ergens ook onze achilleshiel. Bij het ontbreken ervan wordt het leven ineens een stuk ingewikkelder. Zonder perspectief gaat de mens langzaam uit. Niet dat we direct in levensgevaar zijn door gebrek aan perspectief maar een zekere mate van zombie-schap ligt wel op de loer.

Het lijkt dus alsof we in meer of mindere mate aangesloten moeten blijven op toekomstplannen en regelmatig nieuwe input nodig hebben om te kunnen blijven staan.

 

Corona

En wat dat betreft zijn we het afgelopen jaar behoorlijk uitgedaagd. Corona heeft ons laten zien wat het onthouden van perspectief met ons doet. In eerste instantie konden we teren op ons vertrouwen; het zal wel goed komen als we maar de juiste dingen doen. We gebruikten als het ware perspectief dat in het verleden is aangemaakt. Als echter blijkt dat dit niet voldoet dan maken we graag gebruik van het perspectief van anderen. In dit geval de overheid. We hangen massaal aan hun lippen omdat we toch graag z.s.m. willen weten hoe onze nabije toekomst er uit zal gaan zien. Maar als dat rammelt en ruimte geeft voor interpretatie dan gaan onze eigen perspectief machines ook weer aan de slag. Met alle gevolgen van dien. Er komt twijfel want we vertrouwen toch het meest op het door ons zelf gecreëerde perspectief of dat uit onze directe omgeving. Want dat is uiteindelijk toch het meest binnen handbereik. We kunnen dagelijks zien wat er van komt als perspectief niet goed gemanaged wordt. En misschien is die vorm van overzicht houden ook gewoon heel moeilijk voor ons.

 

Persoonlijk

Mijn perspectief voor de afgelopen tijd was van een andere orde. Niet in termen van passende oplossingen of revolutionaire ontdekkingen. Nee, veel basaler. Dat wij als mensheid helemaal niet zo slecht af zijn met af en toe wat minder perspectief. Al die grote ambities zitten ons namelijk ook vaak in de weg. Perspectief biedt ons vergezichten waar we ook heel ongelukkig van kunnen worden. En onze planeet uiteindelijk ook. Kijk maar naar de puinhoop die we er met zijn allen van aan het maken zijn.

 

Veerkracht

Maar ik heb gemerkt dat als de bezinning achter de rug is, we ineens weer in beweging komen. Alsof we automatisch opveren, als de Phoenix die uit de as herrijst. Wat zijn er veel leuke en bijzondere dingen bedacht de afgelopen maanden om te zorgen dat we ons leven weer kunnen oppakken. Het een na het andere idee ontsproot aan onze hoofden. De mens, die redt zich wel. Maar dat weten we onderhand wel.

 

Voor degenen die nog even wat inspiratie kunnen gebruiken, een paar voorbeelden van bijzondere zaken die de afgelopen tijd zijn ontstaan:

Weet jij al wat je gaat doen volgend jaar?

 

… mag dat?

… mag dat?

Het jaar is bijna voorbij en ondanks alles wat we gehoopt hadden, gaat COVID-19 met ons mee wanneer wij over de drempel van 2021 stappen. Toch zijn wij positief gestemd. We merken dat bedrijven weer plannen durven te maken. Dat ze weer aan de slag gaan met de toekomst van hun bedrijfsvoering. En daar is duurzaamheid inmiddels een groot deel van.

 

Velen van ons moesten letterlijk even afstand nemen. En dit heeft er toe geleid dat we over zaken zijn gaan nadenken. Moet iedereen elke dag wel naar kantoor, of is het efficiënter om vanaf verschillende locaties in te bellen? Is het inderdaad wel zo handig om elke dag met ons allen achter in de file aan te sluiten?  En eigenlijk is het ook wel fijn om ’s avonds eens wat meer tijd met de kinderen door te brengen. Als het een ding is wat Covid ons gebracht heeft, dan is het dat zaken die eerst zo volstrekt niet mogelijk leken, misschien toch wel anders op te lossen waren. Werken vanuit huis? Nee dat kan écht niet binnen ons bedrijf…

 

Veerkracht

Na een ongekende krimp van 8,5 procent in het tweede kwartaal is volgens de eerste berekening van het CBS het bruto binnenlands product in het derde kwartaal van 2020 met 7,7 procent toegenomen ten opzichte van een kwartaal eerder. Dat toont wel aan hoe veerkrachtig wij als soort zijn en hoe wij omgaan met dit soort tegenslagen.

 

Deze groei, de grootste ooit, is voor meer dan de helft toe te schrijven aan de sterk gestegen consumptie door de consument. Dat heeft veel te maken met vertrouwen en dat schept hoop. Momenteel zitten we weer in een dal, maar we mogen hopen dat we hier weer uit omhoog weten te klimmen.

 

Verwachting

Wanneer wij kijken naar de aanvragen die wij ontvangen dan houden de meeste bedrijven er rekening dat de boel in het eerste kwarteel weer langzaam in beweging komt. En dat is ook wat wij verwachten, namelijk dat er in het eerste kwartaal van het komende jaar steeds meer mogelijk zal zijn. En dat we rondom maart of april weer langzaamaan met elkaar aan de slag kunnen. Dat teams elkaar weer kunnen ontmoeten in het “eggie”. Dat daar behoefte aan is heeft collega Mark al zo mooi verwoord in zijn artikel in deze nieuwsbrief.

 

Covid-proof

Wij werken volledig in overeenstemming met de huidige maatregelen. En natuurlijk fronzen ook wij wel eens onze wenkbrauwen. Uit ervaring weten wij dat we prima een programma kunnen optuigen waarbij mensen, in kleine groepjes, met meer dan voldoende afstand en in de buitenlucht samen aan de slag kunnen. En het raakt ons diep in de portemonnee om nog maar niet te spreken van de emotie er omheen.  We begrijpen echter ook de complexiteit van dergelijke besluitvorming, we vallen dus zeker niemand af of aan. Wij houden vooral de moed er in en proberen onze bijdrage te leveren zodat we deze ellende weer snel achter ons kunnen laten. We kunnen namelijk niet wachten om weer lekker aan de slag te gaan, heb jij daar ook al zo zin in? Doe jij met ons mee?

De natuur heeft geen boodschap aan COVID

De natuur heeft geen boodschap aan COVID

Zoals in veel branches merken ook wij dat het Covid-19 spook door Nederland waart. Normaliter behoren de herfstmaanden tot de piekperiodes van onze evenementenagenda. En nu is het stil, heel erg stil…

Begrijpelijk gezien de algemene tendens van dit moment maar wel jammer natuurlijk. Mensen doen er verstandig aan deze activiteiten voorlopig even uit te stellen. Immers is het moeilijk te verkopen dat jij met je afdeling het lot hebt getart.

Met inachtneming van de RIVM richtlijnen is er toch heel veel mogelijk gebleken op het gebied van teamactiviteiten. Sowieso hebben al onze programma’s vanaf maart voornamelijk buiten plaatsgevonden.
Waar we gewoonlijk ook binnen aan de slag gingen, hebben we dat eerder dit jaar in overleg met onze maatschappelijke partners besloten. Naast de kans op besmetting van medewerkers van het bezoekende bedrijf, lopen ook de bewoners en cliënten van de maatschappelijke partijen risico. En die behoren bijna altijd tot de risicogroepen.

Maar buiten kun je zonder enig probleem afstand van elkaar bewaren. Daar is ook voldoende frisse lucht beschikbaar en, niet geheel onbelangrijk, daar is ook voldoende te doen.

Want de natuur heeft geen boodschap aan Corona. De planten groeien gewoon door, de paden van zorginstellingen groeien langzaam dicht en de wilgen smeken om geknot te worden. Veel natuurpartijen en maatschappelijke organisaties missen hun vrijwilligers enorm. Dat wordt dubbelhard werken in 2021.

Gelukkig komen er af en toe ook bedrijven voorbij die alvast een optie nemen op de nabije toekomst. Ze informeren alvast voor volgend voorjaar. Want eens zullen we toch hopelijk weer naar buiten kunnen, we hebben dat nodig. We missen elkaar eigenlijk best wel. Thuis werken lijkt een prima oplossing maar mensen kunnen nu eenmaal niet al te lang zonder andere mensen.

Wij wachten rustig af in de wetenschap dat het in de nabije toekomst best nog wel eens druk zou kunnen worden.